τυχαία... αδέξια...

βρήκα την αγάπη
όχι σαν υπόσχεση,
αλλά σαν ρωγμή.
με κάλεσε να αλλάξω
όχι για να σωθώ,
αλλά για να τολμήσω.
να λυθώ μέσα στην παθιασμένη της ισορροπία,
γνωρίζοντας πως θα με ρουφούσε
και την ίδια στιγμή
θα με κρατούσε όρθιο.
με βασάνιζε —
κι όμως έκανε τη ζωή,
αυτή την καθημερινή αγωνία,
άξια να τη ζεις.
ο έρωτας
είναι πόρτα ανοιχτή στο μέλλον
και σύγκρουση σιωπηλή
ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα,
στον φόβο που κρατά πίσω
και στην επιθυμία που σπρώχνει μπροστά.
είναι ένα σύμπαν φτιαγμένο
από αμηχανίες,
αδέξιες στιγμές,
κινήσεις σχεδόν αόρατες·
από μικρολεπτομέρειες,
τυχαία αγγίγματα,
χαμόγελα που φεύγουν
πριν προλάβεις να τα κρατήσεις,
σιωπές που λένε περισσότερα απ’ όσα αντέχονται,
και δισταγμούς
που μοιάζουν με προσευχή....

ιλυ...